Ataya Mektup
*Bu yazı, “Ata’ya mektup” konulu yarışmada
Ümraniye İlçesi’ni temsil etmek üzere seçilmiş;
10 kasım 2005 tarihinde Dolmabahçe Sarayı’nda
düzenlenen bir törenle özel bir yere öğrencimiz
tarafından bırakılmıştır.
Mektuplar,
İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından kitap haline getirilecektir.
Hayatta Olmamın Nedeni...
“Yurtta sulh , cihanda sulh!” ve kalabalık coşkuyla alkışlar: “Var ol Atam!”
“Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri!” Ön sıralardan bir piyade: “Komutanım ,
milleti sayenizde kurtaracağız.”
 “Bizim uyumlu dilimiz , yeni Türk harfleriyle kendini gösterecektir. Yeni Türk harflerini kabul ediyoruz.”. “Teşekkürler Atam, sayende uygarlaşıyoruz…”
Küçük bir kız çocuğu koşar , Atatürk’e sarılır: “Amca , bana okuma-yazma öğrettiğin için teşekkür ederim!” Bilmiyordur ki , eğer boynuna sarıldığı adam orada olmasaydı , o da var olmayacaktı.
Tüm hayatın buna benzer olaylarla geçti, biliyorum. ‘Bir milleti baştan yaratmak’ gibi yüce bir amaç uğruna harcadığın yaşamın boyunca, neredeyse her hareketin alkışlarla karşılandı. Milyonlarca teşekkür aldın; ancak ben, yine de, şahsına yazdığım bu mektupta, o ‘milyonların’ sayısını biraz daha arttıracağım.
‘Hasta Adam’ın durumu kötüleşiyordu; sen öğrendin. Çıkarcı Avrupa anlaşamadı, savaş başlattı; sen izledin. Osmanlı savaşa sokulup toprakları paylaşılmalıydı; sen hazırlandın. Düşman saldırdı; sen oradaydın. Bizi koruduğun için teşekkür ederiz.
Osmanlı parçalandı; sen birleştirdin. Saray başaramadı; sen yönettin. Millet çaresizdi; sen umut verdin. Ordu, cephane yoktu; yoktan var ettin. Düşman emindi; oysa sen daha da emindin. Sen saldırdın; düşman kaçtı. Bizi mutlak mağlubiyetten koruduğun için teşekkür ederiz.
Vatan kurtarıldı; sen ‘yetmez’ dedin. Yeni bir ülke kuruldu; adını sen verdin. Yönetim kötüydü; sen değiştirdin. Dinsel yönetim gericilikti; sen lâikleştirdin. Halk cahildi; sen eğittin. Sistem eskiydi; sen uygarlaştırdın. Sen devrim yaptın; biz ilerledik. Bizi yeniden yarattığın için teşekkür ederiz.
Sen -fiziksel olarak- öldün; biz yas tuttuk. Sen , “ Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır; ama Türkiye Cumhuriyeti
ilelebet payidar kalacaktır.” demiştin; biz sözüne güveniyoruz. Bize umut verdiğin için teşekkür ederiz.
Atatürk, yani Türklerin Atası, tek kelimeyle ‘başarı’ olarak özetlenebilecek yaşamın boyunca, kendi hayatını hiçe sayarcasına ‘hayat’ kurtardın. Bir devletin çöküşünü engelledin, baştan yarattın; düşmanları dost ettin. Hayatını insanlığa adadın ve biliyorum, tüm yaşamın boyunca her konuda ‘teşekkür’ aldın. Yine de ben son bir kere daha söylemek isterim ki “Var olduğun ve hâlâ ‘orada’ olduğun için teşekkürler!”…
Saygılarımla,
Yunuscan Sevimli
8-D
Atatürk ile ilgili bilgi alabileceğiniz linkler
|
